Wat is ons ego?




Op een vergadering welke rustig begon en eindigde met ruzie was de conclusie: dit was een ego gevecht. Als de voorzitter zijn ego kon loslaten dan zou alles anders zijn.
Wij zijn allemaal weleens bij zo’n vergadering geweest. Ook in het dagelijkse leven komen wij zulke voorbeelden tegen. Soms draaien wij ons hoofd om als iemand zoiets zegt of doet. Elke dag zien wij programma’s op de tv waar is een wedstrijd om ego’s. Dat gebeurt ook in andere media wereldwijd.
Bijna iedereen heeft tegenwoordig face book. Wat voor foto’s zetten wij hierop?
Natuurlijk alleen maar de mooiste. Het lijkt dat er steeds meer ego’s en steeds grotere ego’s in onze omgeving zijn. Zijn wij allemaal verliefd op onszelf geworden of op een beeld van onszelf wat wij aan anderen willen laten zien?
Erger is dat mensen al eeuwen alles willen veranderen en aan zichzelf aanpassen.

Wat is een ego in principe?

Als wij een kijkje nemen in de psychologische literatuur, bij de vader van psycho analyse Sigmund Freud zien wij dat de mens een eigen ego heel erg nodig heeft.
Volgens Freud is een ego de volwassen “ik”. Die ego hebben wij nodig om te overleven in de strijd van ons eigen leven.
Vaak ook ik als coach leg ik de nadruk op het bewustzijn van onze kwaliteiten, zelfrespect hebben en van jezelf houden. Er zijn heel veel trainingen om dit zelfvertrouwen steeds meer te ontwikkelen. Wij voelen ons beter als anderen ons positief zien. Wij houden van complimenten, omdat die bewijzen dat wij positief in ons leven staan.

Met veel respect voor Sigmund Freud, maar het lijkt dat wij nu allemaal te veel overdrijven. We zijn allemaal narcistisch (op jezelf verliefd) geworden. We zijn steeds meer in onszelf gekeerd met een steeds grotere angst om onze ego te verliezen. Wij zijn automatisch in gevaar met zulke gedachten en wij zoeken een groep met gelijke ego’s. Wij hopen dat we bij die groep horen.


Wat is er met onze ego gebeurd?

Zonder ego te zijn klinkt zo positief, het klinkt alsof wij op een hoger niveau van geestelijke en emotionele ontwikkelingen zijn beland. Dat lees jij vaak in spirituele literatuur.
Ook los zijn van je eigen ego is het ideale beeld.
Toch kunnen wij niet helemaal los zijn van ons eigen ego.
Wij hebben een ego nodig om te blijven bestaan als een troost en een kracht in een wereld waar wij iets moeten bereiken en bewijzen.

Wat moeten wij dan loslaten?

Wat wij moeten loslaten is angst.
Angst om de natuur en de wereld om ons heen te zien ,en beseffen dat wij alleen maar een klein kruimeltje zijn van alles. Angst dat wij voluit ademen en dan beseffen dat dit ook een cadeau is.
Angst om te accepteren dat alles wat om ons heen bestaat en dat alles heeft een eigen rol en redenen.
Angst om jezelf te zijn, angst dat niemand ons pijn doet, angst dat wij vallen en niet durven door te gaan.
Angst dat iemand anders het beter heeft en meer zou hebben.
Die angst maakt een beschermingsmechanisme wakker in de mens, maar dan gaan ze hun eigen ego opblazen als een ballon om zichzelf te beschermen. Dan zijn ze in staat om aan te vallen om zichzelf te beschermen en de eigen omgeving te veranderen.
In deze wereld zijn zoveel opgeblazen ballonnen, die alleen energie gebruiken om aan te vallen en te bewijzen dat ze beter zijn.

Freud was niet geïnteresseerd in spiritualiteit, heb ik gelezen in een artikel. Hij heeft  wel bijdrage gedaan in de wetenschappelijke wereld. Maar de mens is niet alleen maar een lichaam voor onderzoek, maar de mens is ook een spiritueel wezen.

Spirituele leraren zeggen: “Ego is alleen een angst en een oude pijn”.
Als wij in staat zijn om de angst los te laten, wat anderen over ons denken, in hoeverre anderen beter zijn dan wij, los zijn van angst dat wij niet goed genoeg zijn,.
Dan zijn wij onszelf.
Net als bij de geboorte, kwetsbaar en puur, maar door kwetsbaarheid nog sterker en opener tegen anderen, omdat wij de ander nodig hebben en anderen ons ook.
Dat wij de natuur nodig hebben en de natuur ons ook. Met die manier zijn wij los van de pijn.

Wat over blijft zijn wij wijzelf.
Wij met onze kwaliteiten, gedachten en overtuigingen wat wij in het dagelijkse leven gebruiken. Zonder angst van verschil, omdat wij bewust zijn van onze originaliteit. Verrijkt met respect en tolerantie tegen de natuur en anderen.
Dan schamen wij ons niet om ons verhaal te vertellen en staan wij open voor het verhaal van anderen.

Elk verhaal is een schatkist vol levensharmonie.


Spirituele leraren zeggen: ”Ego is een slechte leraar, maar een goede dienaar”. 


DRUGIMA SE SVIDJELO I...

Nema komentara: